Czym jest uzależnienie?

Trochę ciekawej historii o…

Narkotyki są znane od wielu tysięcy lat i właściwości jakie posiadają, wykorzystywano do zmieniania rzeczywistości. Używano ich głównie dla relaksu. W rytuałach społecznych i religijnych zastosowanie znalazły na wszystkich kontynentach: w Azji, Europie, Afryce, obu Amerykach, na Bliskim i Dalekim Wschodzie.

Historia narkotyków sięga starożytnych czasów, jednak wtedy nie były takim niebezpieczeństwem dla ludzkości, jak w obecnych czasach. Różnego rodzaju odurzające środki roślinnego pochodzenia miały zastosowanie podczas obrzędów religijnych i używane były przez wtajemniczonych szamanów i kapłanów.

Środki te zaczęły się cieszyć popularnością pod koniec XIX w. głównie w artystycznych kręgach. Zaczęła się moda na palenie opium i eksperymenty z morfiną. Okres międzywojenny był kolejnym czasem mody na narkotyki. Wszelkie dostępne wówczas środki odurzające były zażywane głównie przez artystów i arystokrację europejską. Epoka hipisowska wprowadziła narkotyki na stałe i tak zostało do dnia dzisiejszego.

W Polsce wybuch narkomanii nastąpił w połowie lat siedemdziesiątych, kiedy to student chemii z Gdańska wyprodukował po raz pierwszy Polską heroinę (kompot – narkotyk pochodzenia makowego). Heroina stała się tanim i bardzo popularnym narkotykiem. W latach 80 narkomania w Polsce stała się takim samym problemem, jak na całym świecie.

W aktualnym czasie coraz mniej dzieci sięga po kompot, a coraz więcej zaczyna eksperymentować z marihuaną, amfetaminą, LSD (kwas) i innymi, różnymi dopalaczami, czyli grupą nieobjętych kontrolą prawną substancji, wykazujących działanie pobudzające oraz stymulujące ośrodkowy układ nerwowy. Działają rozluźniająco, relaksująco, halucynogennie i psychodelicznie.

Czym jest uzależnienie?

  • Uzależnienie (nałóg) pojęcie to jest definiowane jako bardzo silna potrzeba wykonywania określonej czynności, zażywania konkretnych substancji.
  • Uzależnienie jest chorobą. Osoba uzależniona traci kontrolę nad zachowaniem i życiem. Postępowania i zachowania stają się nawykiem.
  • Działania osoby uzależnionej stają się: stereotypowe, powtarzające się, skoncentrowane na zdobyciu określonej substancji, której domaga się organizm. Uzależniony „zmuszony jest” wykonywać jak najczęściej daną czynność.
  • Rozwój uzależnienia następuje bardzo powoli. Objawy mylone są z przyjemnością wykonywania określonej czynności lub zażywania konkretnych środków.
  • Uzależnienia (nałogi) wpływają negatywnie na wiele sfer ludzkiego życia oraz są powodem powstawania różnorodnych problemów rodzinnych, zdrowotnych, szkolnych i in.

Rodzaje uzależnień

  • Uzależnienie społeczne (socjologiczne): uzależnienie od grupy jest powodem dostosowania swojego zachowania do wykazanego przez innych członków grupy. Osoba uzależniona może sięgać po substancje uzależniające, które pozwolą jej się odnaleźć wśród innych członków grupy.
  • Uzależnienie fizyczne: silna i trudna do opanowania chęć zażywania jakiejś substancji (narkotyki, alkohol, papierosy, leki). Uzależnienie fizyczne zmienia świadomość. Takie zachowania mają destrukcyjne skutki: społeczne, psychosomatyczne. Uzależnienia fizyczne prowadzą do ciężkich zatruć organizmu.
  • Uzależnienie psychiczne (psychologiczne): ma podłoże mózgowe i biologiczne. Zaliczamy do nich m.in.: hazard, telewizor, pracę, internet, gry komputerowe, narcyzm ( nadmierna troska o wygląd), kupowanie, jedzenie (słodycze) itp.

Skąd bierze się uzależnienie (nałóg)?

Uzależnienie (nałóg) to „choroba, wirus braku, poszukiwaczy zapełnienia pustki duchowej”. Braku miłości, poczucia bezpieczeństwa, pewności siebie i pewnych umiejętności.

Co skłania człowieka do uzależnienia?

  • ciekawość,
  • zapomnienie o kłopotach
  • dla towarzystwa…,
  • dla relaksu.

Objawy uzależnień przy każdym jego typie

  • Zachowania stają się nawykowe.
  •  Występują regularnie i często.
  •  Absorbują dużo czasu.
  •  Przyczyniają się do problemów zdrowotnych, społecznych oraz wielu innych.
  • Bardzo trudno z niego zrezygnować.
  • Ściśle związany jest z powracającym przymusem powrotu do nałogu.
  • Występowanie Zespołu Abstynencyjnego po zaprzestaniu zażywania środka bądź wykonywania określonej czynności.

Leczenie uzależnień

W bardzo wielu przypadkach leczenie jest bardzo długotrwałym procesem terapeutycznym. Głównym celem jest resocjalizacja chorego. Uzależniona osoba powinna zmienić całkowicie swoje nawyki, zachowania, związane z zażywaniem i korzystaniem z psychoaktywnych substancji, lub podejmowania się wykonywania określonych, szkodzących czynności.

Historia pierwszego razu….

Byłem wtedy w ósmej klasie podstawówki. Po lekcjach nie było za bardzo co robić. Czasem kupowaliśmy wino, niektórzy próbowali pić denaturat, ale to było okropne. Wiedziałem, co to jest kompot, byłem ciekawy, jak jest po nim, ale nie miałem kogo o kompot poprosić. Poszedłem na prywatkę do koleżanki z klasy. Byli tam też koledzy jej starszej siostry. Wypiłem trochę i zaszumiało mi w głowie. Ci starsi goście gotowali coś w kuchni. Rozśmieszyłem ich bardzo, kiedy zapytałem czy to aż takie proste. Dali mi nawet za darmo spróbować. Pokazali, jak się nakłuwać, żeby jak najmniej bolało.

Nigdy wcześniej, ani później, nie było mi tak wspaniale, jak w tamten wieczór. Czułem się lekki i szczęśliwy. Dużo gorzej poczułem się następnego dnia. Byłem bardzo przybity. Następny raz spróbowałem cztery dni później. Potem brałem już coraz częściej.

Sięgając po uzależnienia szukasz łatwych rozwiązań, skrótów życiowych. „Wirus uzależnienia – nałogu” to rezygnacja z możliwości własnego rozwoju, rezygnacja z siebie i życia.

Bibliografia

1. Jędrzejko M., Sarzała D., Człowiek i uzależnienia, Instytut Wydawniczy Kreator, Pułtusk-Warszawa 2010.

2. Wanat W., Odlot donikąd, Iskry Elma Books, Warszawa 1997-1999.

3. Sroka A., Teologia narkotyku, Wyd. Eneteia, Warszawa 2008.

Tekst: Gabriela Błażejczyk – Ignatowska

 1,715 razy wyświetlono tą stronę

reklama
logo z sową okładka 4 okładka 2 okłądka 5 okłądka 7
Tagi: